De groep bij elkaar en wandelend door Alaverdi

Wake up call
Om 8 uur Armeense tijd schrok ik wakker van de wekker. Mijn Russische buren waren inmiddels allemaal schoon aan de haak en ik klom mijn bed uit, trok mijn sokken aan en waggelde naar een van de 2 badkamers. Het duurde slechts een paar seconden om mezelf te realiseren dat ik niet de enige ben die gebruik maakt van deze badkamer want na 3 stappen zakte het water door de sokken heen en stond ik ‘ tot op mijn voeten’ in het water. Na de wekker was dit de 2e wake up call. Februari 16, de dag dat ik de verjaardag van Stan ga vieren in een land vol met mensen die uit het verleden erg veel met zich mee dragen en proberen het hoofd boven water te houden. Een betere metafoor om deze dag te beginnen is er denk ik niet.

_BDM7126
IRIS B&B

De training (foto volgt nog)
Gisteren heb de hele groep B&B eigenaren ontmoet in een gebouw met trainingsruimte. Spannend? Nee, eigenlijk niet. Ja, misschien of dat de beamer functioneerde op mijn mac Book? Of er wel voldoende ruimte is om de presentatie te houden? Maar je vraagt je natuurlijk ook af of het is wat men er van verwacht en of de toehoorders er iets aan hebben. Het zaaltje zat bomvol met 20 personen. Het snoertje naar de beamer dat ik net voor vertrek nog thuisgezonden kreeg van de nazaten van Steve Jobs bleek onmisbaar en de training kon van start gaan.

Mijn tolk, Venera, vertaalde alles wat ik zei in het Engels wat niet op het scherm verscheen. De rest was vertaald door iemand van SMEDNC en prijkte mooi op het scherm. Er werd enthousiast meegedaan en op de vragen en korte opdrachten werd soms heel fanatiek gereageerd. Toch gebeurde waar mijn ‘oude meester’ Johan Spape voor had gewaarschuwd. Als je op gaat in je presentatie en je behandelt alvast iets van de volgende pagina, dan raak je de draad kwijt want je kan de sheet die op de muur verschenen niet lezen. Waar was ik ook al weer……Eh ja….Je kijkt dan naar de muur en ziet allerlei letters waarbij bijvoorbeeld het woord ‘ workshop in je B&B’ ongeveer 15 tot 20 woorden is in het Armeens. Dan was er natuurlijk Venera die redding bracht. Elke sheet zorgde voor een heftige discussie of overleg waar ik geen chocolade van kon maken. Als wij ‘ Venera en ik’ er tussendoor kwamen was het wel stil en luisterde men aandachtig.

Wat opviel was dat er binnen de groep van eigenaren 5 zijn die nog moeten openen. Voor hun is bijvoorbeeld de meest basale dingen die je doet al een eye opener. Voor de eigenaren die al 8 en zelfs 10 jaar een B&B hebben waren er, denk ik, niet echt heel veel nieuwe dingen bij. Toch waren er voor hun wel degelijk nieuwe dingen te ontdekken. Wat te denken van vegetariërs en veganisten. Voor deze mensen koken blijkt voor sommigen gesneden koek en voor de andere weer onmogelijk. Kortom, ik heb heel veel info uit de mensen gehaald die ik nu ga gebruiken bij de individuele bezoeken die vanaf vandaag gaan beginnen. Ik verlaat IRIS (zie booking.com) van Irina Israyelyan en haar man in het plaatsje Alaverdi en vertrek naar …..het volgende dorp. De lijst heb ik nog niet gezien maar dat zit wel goed. Ik weet dat sommigen hoog in de bergen liggen en de anderen weer in het centrum van een stad of dorp. We gaan het zien.


_BDM7144De complete groep met de leraar in het midden

Na de presentaties werd er gegeten aan de tafel in de kamer van Irina. In de De kamer, vol met boeken uit het verre verleden die bij ons in Zwijndrecht zeker ook bij de 2e hands winkel staan, werd de BBQ, verse salade, in zuur gelegde bloemkool en andere groente verorberd. Oma was er ook en ook de eigenaar van een ander B&B met een vriendin en de huishoudster en de tolk.

_BDM7176 _BDM7196
Het voetbalstadion en de koperfabriek

Het vele zitten en eten voelt wat strak aan de riem zal ik maar zeggen. Ik vroeg aan Irina , de eigenaar, of het mogelijk was om naar beneden , naar de rivier te lopen. Dat bleek mogelijk. Venera vroeg of ze mee mocht lopen. Het werd een wandeling van ruim 2 uur door een landschap van stenen, de provinciale weg en over bruggen met veel geschiedenis. Waar in Nederland de hondenbezitter met een poepzakje en een schepje loopt, zitten hier de grootste pitbullhonden aan houten blokken die met gewichten zijn verzwaard ‘vast’. Waar in Nederland er wordt gediscussieerd over de plofkip hangen de kippen zonder hoofd uit te lekken aan een touw. We wandelden langs het lokale voetbalstadion dat we bereikten door een hangbrug over te steken met middenin 2 flinke gaten waar, als je niet oplet, je schoenen in blijven steken. Het zwembad ligt 50 meter achter de doelen. Een bal die over of naast wordt geschoten zou wel eens kunnen eindigen tussen de opblaaskrokodillen en zwembandjes. Het geheel lag er nu verlaten bij.

_BDM7186_2
Venera poserend op de loopbrug

Venera wilde me graag een brug laten zien die, volgens een oude legende, aan elkaar is gemaakt met een combinatie van eidooiers. Daar aangekomen zag ik een hele mooie oude brug die al lang niet meer gebruikt word. De legende zal ik jullie besparen, maar ik ga er vanuit dat het eidooier verhaal waar is want ook ’s avonds werd het door de eigenaar van de B&B bevestigd.

Actieve vergane glorie
De koperfabriek blies zijn rook uit en de vele taxi’s reden af en aan. Voor de jonge tolk was deze lange wandeling en de vele dingen waar we over spraken leerzaam zei ze. Ze studeert kunstgeschiedenis en kende natuurlijk alle schilders en heeft veel interesse voor Nederlandse meesters. We spraken onder andere over politiek, over religie en over fotografie.

Steeds als we stilstonden of even gingen zitten om een onderwerp iets dieper te bespreken was daar de blauwe lada met de slechtgeschoren taxichaueffeur die ons in zijn taxi wilde loodsen. Hij werd keer op keer afgewimpeld. Na de laatste brug vond ik het lopen wel genoeg. Jullie zullen begrijpen dat we niet lang naar een taxi moesten zoeken. Net van het laatste treetje af zoefde de blauwe lada weer voorbij. ‘Zullen we hem dan maar een plezier doen’? was het idee van Venera. Ok zei ik en we stapten in. Eerst werd ik naar de B&B gebracht en daarna mijn tolk naar haar huis waar ze met haar ouders woont. Haar vader is huisarts en haar moeder technisch ingenieur. Ik ben heel blij dat ik deze hulp van haar heb aangeboden gekregen.

_BDM7164

_BDM7163
De trein naar Georgië  en een benzinestation met altijd sleutelende mannen en openstaande kleppen

Na een avondhapje, de B&B met Irina besproken en haar vragen beantwoord met veel gezonde dingen, onder andere soep uit eigen tuin zat de dag er weer op.
Vandaag (dinsdag) beginnen de bezoeken en ik ben benieuwd waar ik vanavond weer zal slapen.

Een gedachte over “De groep bij elkaar en wandelend door Alaverdi

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s