Een rit van 4 uur vol verrassende natuur en trieste geschiedenis in een Lada

Na een heerlijke nachtrust in een bed dat uitgerust is met een plank onder het matras (ik hou wel van een beetje hard) was na het ontbijt het wachten op Sevak die mij naar de Lori regio zou brengen. Savak was er op tijd. Hij belde nog even naar de coördinator van het project en we vertrokken. Nee geen BMW 520 of iets dergelijks, maar een lada uit 1980, wit. Russian…No comfort…maar wel gezellig. Sevak vertelde me dat we allerlei verschillende natuur zullen zien op onze route. Wat ik in eerste instantie niet echt aannemelijk vond, maar natuurlijk had hij gelijk. Eerst reden we door Jerevan. Een grote stad met veel oude gevels, eettentjes en overal pratende mannen. ‘ Ze hebben nu niets te doen en vertrekken in het voorjaar naar Rusland om te gaan werken. Hier is geen werk’.


_BDM7110Hier wordt een B&B aangelegd. Het plan is om er een camping bij te maken.

Aan het eind van de stad doemde er een lange rij van garageboxen op aan de kant van de weg. In de boxen, die kennelijk van allerlei eigenaren waren stonden auto’s, pratende mannen en reparatiematerialen. Sevak vertelde me dat als het in Armenië zo is dat iemand een idee heeft en het blijkt succesvol dat ‘iedereen’ het na gaat doen. We kwamen erop omdat ik aangaf dat ik wel heel veel wasstraten zag. Inderdaad is er iemand waarschijnlijk op het idee gekomen. Overal worden de auto’s gewassen._BDM7050_2

Na een volgend dorp met heel veel sneeuw kwamen we aan bij een heel groot kruis op een berg. Armenië erkende als 1e het Christendom.Voor elk jaar na deze erkenning plaatsen de Armenen een kruis erbij. De laatste dus vorig jaar. Het is een zeer indrukwekkend monument waar ik natuurlijk even voor wilde poseren. Ik ben blij dat ik op een van mijn laatste dagen nog hoge schoenen heb gekocht want ik zakte tot in mijn enkels in de sneeuw. Savak knalde met zijn 4 wiel aandrijving de berg op. Brommend, glibberend, schuivend en hevig trekkend aan het stuur. Het lukte hem echter makkelijk.

 

Toen we weer veilig beneden waren kocht hij een als een worst uitziend snoepje. Wat het nu precies is weet ik niet maar het heeft veel weg van een Caramel worst met pistache noten erin. Heerlijk.

lekker 1
Echt lekker hoor!!!

Kauwend op dit zoetig tussendoortje passeerden we iets wat echt onbeschrijflijk lelijk was. Kilometers lange rijen verlaten en vervallen oude Chemische fabrieken die na de onafhankelijkheid door de Russen verlaten zijn. Echt wel zeker 20 kilometer lang roest, oude stenen en schoorstenen. Iets waar de 3e stad van Armenië, Vanadzor, om bekend staat. Heel bijzonder, beetje unheimisch, nou ja…een beetje veel.

_BDM7062

Na deze boog begint het gebied dat zwaar 
getroffen is tijdens de aardbeving eind jaren 80

Na dit landschap van verwoesting passeerden we het gebied dat in 1988 door een megazware aardbeving werd getroffen. We reden het gebied in onder een soort poort/monument. Daarna zag ik allerlei dorpen die gebouwd zijn door de hulpverlenende landen. Zo zag ik Zweedse huizen, Finse huizen, Italiaanse dorpen en allemaal hebben ze ook een ziekenhuis. De Armenen zijn heel blij met al deze steun. Natuurlijk kon ik het niet laten om te vragen of er ook Nederlandse hulp was en of er Nederlandse huizen ergens staan. Yes, but very very small. Wij schijnen wel behoorlijk wat geld gegeven te hebben maar hebben niet of nauwelijks iets gebouwd. Ook goed zou ik zeggen. Alles wat er staat is na deze ramp opnieuw opgebouwd. Er is niets maar dan ook niets meer van deze verschrikkelijke gebeurtenis te zien. (althans wat ik zag).

Nadat we gas getankt hadden waarvoor we ook nog een uit een automaat een bak koffie hadden gescoord reden we verder. Overigens liggen er gewoon gastanken in de auto’s die op bommen lijken en met een bako worden open en dichtgedraaid. Het is 0.16 cent per liter. Sevak wisselt bij elke helling af met een knop om over te schakelen naar benzine als hij kracht moet hebben of als hij gewoon rijdt. Als hij naar beneden gaat dan zet hij de knop in het midden. ‘Dan gebruik ik niets. Goed voor het milieu’.

_BDM7068


_BDM7096Geweldige besneeuwde toppen en de Arriva van Armenië.

We waren er bijna. Opnieuw wisselde het landschap. Na de toppen met sneeuw werd het warmer, verdween de sneeuw en kwamen de snelstromende rivieren in beeld. Adembenemend mooi. Dat we daar een pas over moesten in onze Lada en tunnels met maar 30 cm ruimte op de tegenliggers van enorme omvang. Sevak vertelde me dat het met de hoogte van de tunnels en de hoogte van de auto’s soms wel eens misgaat. Ook de wegen hebben gaten waar een smartauto helemaal in kan verdwijnen. Als je de weg kent…..dan slalom je er gewoon omheen. De pas gaf een eerste beeld van het spoor. De trein van Iran naar Georgië. Zo is het ook mogelijk om naar de grens te gaan om zo naar de Zwarte zee te komen. Dat is alleen mogelijk als je de grens oversteekt. Ook kwam Karabach ter sprake. Het stukje Armenië in Azerbeidzjaan. ‘Als ik terugkom in de zomer met mijn vrouw dan krijg ik van Savak alles te zien wat ik wil’. Zou kunnen maar ik denk dat het toch Cuba zal worden dit jaar.


_BDM7101Even een break voor een foto.

Na prachtige vergezichten en hele oude spoorbruggen die in een museum niet zouden misstaan kwamen we aan bij Irena en Stephan, B&B Iris. Na een warm welkom en een hand van 3 Russen die speciaal over waren gekomen uit een andere stad om mee te eten viel ik met mijn neus in de boter. BBQ, vis, salade, worsten, brood en zelfgemaakt sap. Het was smullen. Irena maakt alles zelf. Als ik alles zeg dan is het alles. Jam, brood, Sap, vlees kom van de varkens van de buurman, thee (versere smaken kan niet). Je kan het zo gek niet verzinnen of ze maakt het. En lekker….heel erg lekker. Het vreemdste lekkerste is een als taugé uitziend kaasgerecht. Lange, zeer smaakvolle slierten schimmelkaas.

lekker 2
De lange slierten schimmel en schapenkaas

Ik heb mijn intrek genomen in een van de benedenkamers. Ik deel de badkamer met 4 Russen en zit heerlijk in de huiskamer met Irena en Stephan. Inmiddels heb ik de tolk, Venera, ook ontmoet. Het is een studente die voor de eerste keer gaat vertalen. Ik heb mijn workshops met haar doorgenomen en morgen (maandag) starten we om 12.00 uur in een dorp hier niet ver vandaan. De hele groep komt. Het zijn ongeveer eigenaren of aspirant eigenaren die een B&B hebben of gaan beginnen.

Dat is voor de dag van morgen. Ik ga eerst nu nog even genieten van een eigen gemaakt glaasje rode wijn. ‘Witte is voor oude vrouwen’ zegt Stephan. Daar houden we het maar op. Net als dat Nederland vol staat met tulpen en Goudse kaas. Tot morgen!

Een gedachte over “Een rit van 4 uur vol verrassende natuur en trieste geschiedenis in een Lada

  1. Willem Caspers

    Hallo Bram,
    Prachtig verhaal, met heel veel plezier gelezen.
    Mooi dat alles uit de kunst verloopt.
    Tot je verhaal van morgen.
    Hartelijke groeten,
    Willem

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s