Abraham in Akhtala Monestry

Het was een kort nachtje vannacht. Het tijdsverschil maakt een en ander wat ingewikkelder. Communiceren met thuis is makkelijk, maar 3 uur is toch wel een hoop. Vanmorgen werd ik wakker en zag op mijn telefoon een berichtje van Hermien: Ben je al wakker…..en 4 minuten later….Nee dus, ik ga weer slapen. Tja, je loopt elkaar wel eens mis.

_BDM7556
De eerste hindernis van de dag waren deze 4 dappere dieren die voor de lada liepen.

Het ontbijt met 2 goed gekookte eieren, bramenjam uit eigen dorp (want het is een hotel en in de ‘eigen tuin’ wordt nu verbouwd en zal een tuin niet meer terugkeren) en verse kaas en natuurlijk een eigen gemaakte crème fraiche. Dat doen ze overal op en in hier in Armenië. Op het brood, door de ‘iets dat op spinazie lijkt en de tolk nog moet achterhalen’, op het brood, je kunt het zo gek niet benoemen. Na het ontbijtje nam ik mijn intrek in de lounge van het hotelgedeelte waar mijn kamer is. Ik had een paar uur de tijd om aan mijn rapport van PUM te schrijven. Dat lukte geweldig. Als ik zo alle adviezen op een rijtje zie, dan kan het hier best wel wat worden.

_BDM7564

Na het ontbijt vertrokken we naar Mary. Een B&B in het dorp. Daar aangekomen werd er niet opengedaan. We bonkten en riepen maar geen Mary. Dat zou jammer zijn want we zijn in de Lada van het hotel meer achteruit dan vooruit bij haar B&B aangekomen. Het is spekglad en er ligt 30cm sneeuw. Het laatste stuk hebben we moeten lopen. De entrée deed niet veel goeds vermoeden. Oude verroeste hekken en deuren. Toch is alles wat je ziet aan de buitenkant vaak niet wat er zich binnen heeft afgespeeld. Mary was inmiddels naar buiten gekomen en deed alsof er niets aan de hand was. ‘ good morning, how are you’. Helaas houdt het daarmee voor de meeste B&B eigenaren op. Zo ook voor deze dame die de 60 al is gepasseerd. De B&B bleek een goudmijntje in wording. In haar B&B is al 15 jaar niet serieus gewerkt. Leuke kamers, Een vervallen zwembad, een sauna die al 15 jaar geen stoom heeft gegeven en een koud waterbad binnen in een wellness gebouw dat van voor de tijd dat het woord wellness nog niet bestond. Een hangend prieel waarvan een bruidspaar alleen maar droomt om in te zitten na de plechtplegingen of fotoshoot. Weeeergalooos mooi. Onder het huis een met gewelven gevormde ruimte met grote snookertafel, dansvloer, groot schaakspel, en 2 knotsen van boomstammen als tafel waar 30 man aan kunnen zitten. De sfeer ademt gezelligheid uit. Het enige minpuntje, maar een kniesoor die daar op let, het was er -6. De kruidenthee uit eigen tuin verwarmde wel wat. De zoete broodjes waren heerlijk en het gesprek waardevol en het ophalen van de vragen en de oplossingen verliep af en toe met een rilling maar voor de rest ok. Haar huis hangt en staat vol met spullen en persoonlijk gebrachte dingen van beroemde Armeniers. Venera kende haar. Ze was haar muzieklerares. De piano uit 1890 brachten herinneringen naar voren. Venera gaf aan dat als haar medestudenten weten dat er een stoel door Sergey Paradjanov is neergezet en een ondertekend schilderij hangt, ze allemaal het willen zien.IMG_4133

We hebben heerlijk zoete dingen gegeten en vertrokken al lopend weer naar het Hotel. Heerlijk in de sneeuw met opnieuw een leuk kado erin, een historisch boek dat ze ooit van een beroemde Armenier heeft gehad. Het kan niet op!

Na de lunch van gekookte kip met een crème fraich papje met knoflook en salade, brood en brood heb ik met Sona gesproken. De eigenaresse van het hotel. Ze had veel vragen en wensen. Ik heb mijn best gedaan om ze allemaal te beantwoorden. Rond 14.30 uur stond de chauffeur klaar om ons naar een nieuw monument te brengen, de Akhtala monastery.S1450006
Daar aangekomen bleek er niemand te zijn. De deur naar het hoofdgebouw zat op slot. Venera snelde naar de chauffeur en vroeg hem aan te bellen bij de oppaster die er vrijwel naast woont. Ze kwam terug en we wachtten. Al snel kwam er een dikkige man aan. Ik gaf hem een hand en stelde me voor. Hij rammelde echter aan de deur en begon op zijn Armeens te vloeken. ‘its someone who wants to pray’ zei Venera. Dat bleek inderdaad zo. De man ,die rook naar 18 flessen eigen gemaakte Wodka, snelde naar de poort en kwam even later terug. Aan zijn zijde een dikke kleine vrouw in een knalgeel jack. Al zwaaiend en tierend kwamen ze dichterbij. Venera zei me, maar dat had ik inmiddels ook wel door, dat hij boos was waarom het niet open was.

S1450026

Enfin, de vrouw kwam naar mij toe, gaf me een hand en zei: Sprechen sie Deutsch? Tuurlijk! We gingen naar binnen en wat ik daar zag gaat alles teboven. De hele kerk vol met fresco’s uit de 11 eeuw. De dronkaard stak een kaars aan en verdween weer van het toneel. De vrouw gaf een prachtige uitleg van de schitterende beelden uit de bijbel. Pontius Pilatus.

De joodse rechters, de mannen die Jezus naar het kruis hebben gedragen en Maria Magdalena en natuurlijk Abraham zitten als aardvader op een stoel. Ik heb genoten. Venera vulde van alles aan en kocht voor mij een Granaatappel sleutelhanger. Het brengt geluk en is een Armeens teken van verbondenheid. Buiten kocht ze van een zwerver ook nog een klompje koper en gaf het me.S1450033

S1450021

We bekeken de ondergrondse schuilkelders. 2 Kapelletjes waar ook afbeeldingen van een hele uitgemoorde familie met baby lagen. Ik kende het verhaal niet maar het moet van een maand geleden zijn geweest wanneer een doorgedraaide Rus op alles schoot en uitmoorde. Ik zag dat Venera het er moeilijk mee had. Bloemen en chocolade lag in de vervallen kapel. Dat gooien en eten ze om te rouwen.
We glibberden terug naar het hotel en warmden ons aan kruidenthee. Sona kreeg het hele verhaal van de aanbevelingen te horen en ik heb haar website geanalyseerd en haar in contact gebracht met de Best Western keten. Ze straalde van oor tot oor. Ik heb haar op youtube een 30 lessen durende cursus Engels voor beginner laten zien en een binnen en buiten speeltuin google opdracht laten uitvoeren. Haar dat kon niet meer stuk. Ik heb inmiddels mijn 3 liter cognac gekregen. Tom zei met net : laat het opsturen joh! Dat krijg je nooit het land uit.

We ontmoetten Juan. Op zich niets bijzonders maar toen hij niet uit het betalen kwam riep ik hem en bood hem een tolk aan. Van het een kwam het ander en we spraken een tijdje. Hij vroeg me waar ik vandaag kwam. Toen ik Holland zei, zei hij ….ooooh dan vind ik jou koningin de mooiste vrouw van Nederland. Ik zei tegen hem:’ Dan moet je uit Argentinië komen. Dat was ook zo.

S1450042

We maakten ons dagelijk ritueel af met een evaluatie van de dag en aten spare ribs in de Taveerne. De eigenaresse at natuurlijk met ons mee. Ze is een charmante tijger die hier op de werkvloer alles aanstuurt. Respect voor die dame die zeker ook nog geen 40 is.

Op de valreep kreeg ik nog een telefoontje van Sevak, de directeur van mijn opdrachtgeven. Of ik morgen een vriend van hem kan bezoeken. Die heeft een oude Russische fabriek waar hij een museum van wil maken. Ik neem mijn camera zeker mee. Dat is voor later. Morgen vertrek ik eerst naar Tumanyan (alles eindigt hier op Yan). Daar slaap ik in een B&B van de volgende deelnemer.

Tot later……….                                                                                      een oude verroeste kabelbaan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s